Андрей Томин Андрей Томин 
 Москва
Голос, который невозможно забыть. Как сюда попасть

Развітанне

Мне стала асалодай адзінота І цемра ночы поўніць краявід. Душа знайшла дзеля сабе самоту І б’ецца ў сэрцы ледзяны прывід. Ніколі не жадаў я новых межаў, Бо новае даруе толькі боль, Схаваю розум між каменных вежаў, Шукая ў вітражах свет іншых мрой. Жадаю я, каб на світанні дня Спыніўся назаўседы подых у леккіх. Згубіўся шлях між ранкавых туманнаў небыцця І не злятае болей з вуснаў словаў горкіх. Уйду калісці, зачыніў на ключ жытло. Ня адчуваю боль, бо цела- недарэчна, Сляпыя вочы не жадаюць стрэць святло. Канец жыцця... але пачуцці --- вечны. Зрабіўшы крок --- ня абуджаю ў сэрцы жаль, Зрабіўшы ўздых- пераступлю мяжу. Вітаю новы свет, што шэры, нібы сталь, Надзею на спадканне не згублю...
Добавлено:    Изменено: 14.05.2008    533    

Комментарии

 
Ритм легкий, читается на одном дыхании. Нет тяжелых смысловых конструкций, но смысл не утрачен. Молодец.
14 мая 2008 в 22:26